Geçen haftalarda bir Meet & Greet etkinliğine tesadüfen katılma şansı yakaladım. Ve etkinlik en azından benim için, heyecanlı başlayıp giderek sıkıcı bir şekilde sonlanan bir deneyime sahipti.
Zira etkinlik ile ilgili birkaç problem vardı. Gözlemlerim ise şu şekilde:
1 saat gibi kısacık bir süreye sıkıştırılmıştı ve hem konuk hem de moderatör bunu yönetemediler.
1 saat süresince, konuğun pekte heyecanlı olmayan hikayesini dinlemek bir noktada sıkıcı bir hal almıştı.
Konuğun kendi hikayesine aşırı yoğunlaşması, katılımcıların ilham alacak ya da motive olacak bir alana sahip olmamalarına sebep oldu.
Etkinliğin sonunda gelen hiçbir soruya cevap verilmedi. Zamanımız yok dendi.
Yasandı bitti saygısızca, aldatmanın tadına varınca, doğru söylesen kimin umurunda, gözüme inanırım, haydi zıpla!
Ardından, etkinliğe birlikte katıldığım öğrenci arkadaşlarımında benzer fikirler içerisinde olduğunu görünce daha iyisini ve faydalısınız yapabiliriz fikri kafamda dolaşmaya başladı.
